شروع

برای زلزله زدگان بم

گفت و گو با تختی

غزلی تازه از سيمين بهبهانی

 

ـ تختی سحر شد ، برخيز  صبح از کران سر بر زد

  باز اين فلک می چرخد  باز اين زمين  می لرزد

در سکر رويا  راهی    تا گور  تو  طی  کردم

بر خوابگاهت دستم  ، انگشت غم بر  در  زد

برخيز اين مردم را  ،  راهی به کارستان  کن

وقت سفر شد  آنک ، خورشيد  غمگين  سر  زد

از اشک  و  از  همدردی   يک  کاروان  در  پی کن

فرش  و گليم  و چادر    چيزی  اگر  می ارزد

ـ من خفته ی سی  ساله ؟ سنگم بسی سنگين است

 بر جای مغزم اينک   ماری   سيه   چنبر   زد

آيا  به  يادم  داری ؟

                       ـ  آن روز ؟ آری ، آری

روزی که  مهرت  مهری   بر صفحه ی دفتر  زد

می رفتی و دنبالت  يک کاروان  همدردی 

مرغ  دعا  از لب ها   ، تا آسمان  ها  پر  زد

دستان  مرد  از  ياری   جوينده  در هميان  شد

زن آتش  بيزاری  در  طوق  و  انگشتر  زد

بر  دردها  ، درمان  ها   از  سوی  ياران  آمد

بر  زخم  ها  مرهم ها   دستان  ياريگر زد...

ای خفته ی سی ساله   برخاستن  نتوانی

بايد  دم  از  اين  معنا   با تختی  ديگر  زد 

ای تختيان  ! بر خيزيد  با  روح  تختی  همدل 

وقتی  هزاران  کودک   در  خون  خود  پر پر زد ...

 

اندوه مرگ هموطنان در فاجعه ی زلزله ی بم   تسليت  باد  

 

                          

نویسنده : ali hushmand : ٢:٠٠ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٠ دی ،۱۳۸٢
Comments نظرات () لینک دائم